Historia

610 lat temu zwyciężyliśmy pod Grunwaldem z Krzyżakami

Jan Matejko - Bitwa pod Grunwaldem Źródło: Wikipedia/http://cyfrowe.mnw.art.pl/dmuseion/docmetadata?id=4799

610 lat temu, 15 lipca 1410 roku rycerze Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego w jednej z największych bitew średniowiecznej Europy rozgromili wojska Zakonu Krzyżackiego.

Po sygnale trąb i odśpiewaniu przez oddziały polskie – jak pisze Długosz – „ojczystej pieśni Bogurodzica” jako pierwsze ruszyły chorągwie litewsko-ruskie (dowodzone przez Witolda), ustawione na prawym skrzydle armii królewskiej, w pobliżu Stębarka. Uderzenie to wsparło kilka oddziałów koronnych na lewym skrzydle.

Wtedy ruszyły chorągwie zakonnej jazdy pancernej uderzając na prawe i lewe skrzydło armii polsko-litewskiej. W tej fazie bitwy walka toczyła się w dwóch miejscach. Pod Stębarkiem wojska litewsko-ruskie i tatarskie, wzmocnione przez posiłki mołdawskie i oddziały polskie, walczyły przeciw ciężkiej jeździe zakonnej.

Bliżej Łodwigowa, na lewym skrzydle armii królewskiej, pancerna jazda krzyżacka zwarła się z chorągwiami ciężkiej jazdy polskiej i oddziałami zaciężnych polskich.

Sześćdziesięcioletni król Władysław Jagiełło, jego najbliższe otoczenie i mała straż przyboczna (60 kopii), stanęli na wzgórzu, poza szeregami walczących; stąd król dowodził bitwą, nie brał osobiście udziału w walce. Dla króla przygotowano też szybkie konie rozstawne, aby – jak pisze Długosz – uszedł dzięki nim niebezpieczeństwa w razie przewagi nieprzyjaciela. Jego samego bowiem uznano za wartego dziesięciu tysięcy rycerzy.

W pewnej chwili uderzenie krzyżackie dotarło do najsilniejszej chorągwi polskiej – rycerstwa ziemi krakowskiej. Niesiony nad nim przez chorążego krakowskiego Marcina z Wrocimowic wielki sztandar Królestwa „ze znakiem orła białego” pada na ziemię. Był to moment krytyczny i zwrotny bitwy.

Krzyżacy, pewni już zwycięstwa,, zaczynają śpiewać bojową pieśń triumfu Christ ist erstanden (Chrystus zmartwychwstał jest). Jednakże jak pisze Długosz: najbardziej zaprawieni w bojach rycerze i weterani podnieśli ją (chorągwie Królestwa) natychmiast i umieścili na swoim miejscu, nie dopuszczając do jej zniszczenia.

Sytuację uratowała taktyka króla Jagiełły, który w odpowiedniej chwili rzucił świeże siły na pole bitwy. Kontratak Polaków załamał uderzenie wojsk zakonu. 

Ostatnia faza bitwy rozegrała się w obozie krzyżackim, położonym niedaleko wsi Grunwald, w którym wielu rycerzy, zbiegłych z pola bitwy, próbowało się schronić.

 Obóz krzyżacki został zdobyty przez wojska królewskie – głównie przez chłopską piechotę polską i litewsko-ruską, a nakazany przez króla pościg za niedobitkami armii krzyżackiej trwał aż do nocy.

Klęska zakonu na polach grunwaldzkich 15 lipca 1410 roku była totalna. Poległo po stronie krzyżackiej – jak obliczał A. Nadolski – około 8 tysięcy ludzi, a około 14 tysięcy walczących zostało pojmanych w niewolę. Zginęli rycerską śmiercią na polu walki wielki mistrz Uryk von Jungingen i cała niemal starszyzna zakonna 

Dziś Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda oraz Prezydent Republiki Litewskiej Gitanas Nauseda wezmą udział w obchodach 610. rocznicy Bitwy pod Grunwaldem. W Pałacu Prezydenckim znajduje się replika Chorągwi Wielkiej Królestwa Polskiego.

Źródło: grunwald1410.pl