Zdrowie

Wzrost zachorowań na cukrzycę. Nawet milion Polaków może nie wiedzieć, że jest chorych. 5 mln ma stan przedcukrzycowy

Badania poziomu cukru we krwi. Obraz Tesa Robbins z Pixabay

Z cukrzycą zmaga się około 422 mln osób na całym świecie, w tym blisko 3 mln w Polsce. To według WHO pierwsza niezakaźna epidemia. – Na całym świecie obserwujemy wzrost zachorowań, podobnie w Polsce. Mamy wiele przypadków niezdiagnozowanej cukrzycy, co może się wiązać z niechęcią Polaków do wykonywania badań – mówi Anna Śliwińska z Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków. Według raportu „Cukrzyca – niewidzialna pandemia”  przeprowadzonego na zlecenie Nationale-Nederlanden 1/3 respondentów w ciągu ostatnich trzech lat nie sprawdziła poziomu cukru we krwi. W dobie koronawirusa dostępność lekarzy specjalistów jest ograniczona – tak uważa 60 proc. badanych.

– Szacuje się, że nawet milion Polaków nie wie, że choruje na cukrzycę, a stan przedcukrzycowy ma ponad 5 mln osób. Zatem w przyszłości możemy się spodziewać, że zachorowań będzie coraz więcej. Nie bez powodu mówi się, że cukrzyca jest pierwszą niezakaźną epidemią, jaka występuje na świecie – podkreśla Anna Śliwińska.

Jak wynika z badania „Cukrzyca – niewidzialna pandemia”, sytuacja związana z koronawirusem wyzwoliła u Polek i Polaków pewne obawy dotyczące ich zdrowia. 2/3 ankietowanych uważa cukrzycę za poważną chorobę i boi się na nią zachorować. Co 10. potwierdza, że choruje na cukrzycę, a blisko jedna trzecia przyznaje, że z tą chorobą zmaga się członek ich najbliższej rodziny. Pomimo tego co trzeci badany deklaruje, że w ciągu ostatnich trzech lat nie skontrolował poziomu cukru we krwi.

– Jako stowarzyszenie i całe środowisko diabetologiczne zabiegamy o to, aby takie badania były obowiązkowe, chociaż rzeczywiście świadomość ludzi jest coraz większa i coraz częściej są one wykonywane, chociażby w ramach medycyny pracy. Nawet jeżeli lekarz takich badań nie zaleci, to polecamy wszystkim osobom po 45. roku życia, aby poprosiły lekarza o skierowanie albo sami je sfinansowali – zaleca prezes PSD.

Przyczyną cukrzycy typu II jest często niezdrowy tryb życia w połączeniu z predyspozycją genetyczną.

– Jeśli choroba występowała w najbliższej rodzinie albo podczas ciąży w przypadku kobiet, można się obawiać zachorowania – uściśla Anna Śliwińska. – Jeżeli nie będziemy prowadzili zdrowego trybu życia, czyli nie będziemy się zdrowo odżywiali, nie będziemy aktywni fizycznie, to czeka nas bardzo często nadwaga, otyłość i, co za tym idzie, cukrzyca typu II.

Dobrą wiadomością jest to, że Polacy coraz więcej wiedzą na temat zdrowych nawyków. Siedmiu na dziesięciu uważa, że ich wdrożenie w życie pomoże uniknąć zachorowania na takie choroby jak nowotwory, cukrzyca czy zawał serca. Dwie trzecie badanych deklaruje, że stosuje na co dzień odpowiednią dietę.

Według badania najczęstszym powodem, który uniemożliwia nam zadbanie o siebie, jest stres. Wskazuje na to 30 proc. Polaków. Na drugim miejscu ex aequo znajduje się brak ruchu fizycznego i brak czasu na badania profilaktyczne (po 28 proc.). Okazuje się, że tylko 1/4 Polaków nie ma najmniejszego problemu z zadbaniem o siebie i zachowaniem zdrowego stylu życia . Jednocześnie 60 proc. badanych twierdzi, że ma świadomość, jakie są potencjalne powikłania cukrzycy i jaki tryb życia powinni prowadzić, żeby się przed nimi i samą cukrzycą ustrzec.

– Cukrzyca nieleczona i niezaopiekowana wywołuje katastrofalne powikłania. W Polsce nadal mamy sporo takich przypadków, kiedy chorzy dowiadują się o tym, że mają cukrzycę, przy okazji zawału serca czy udaru mózgu, co już jest powikłaniem niezdiagnozowanej cukrzycy – podkreśla Anna Śliwińska.

Trzy czwarte uczestników badania wskazuje, że największym problemem w leczeniu w Polsce jest dostęp do lekarzy specjalistów oraz do innowacyjnych terapii i technologii. Co drugi badany uważa, że koszty związane z leczeniem cukrzycy są bardzo wysokie. Co trzeci jest z kolei zdania, że najbardziej pomocne w przypadku zachorowania na cukrzycę byłoby dla niego wsparcie finansowe na zakup leków i sprzętu diagnostycznego. Podobny odsetek respondentów wskazuje na pomoc w umówieniu wizyty u lekarza specjalisty.

Pierwsze objawy cukrzycy

Objawy cukrzycy są bardzo różnorodne, a ich nasilenie znacznie zróżnicowane: od stanów zagrożenia życia (kwasica ketonowa, śpiączka do bezobjawowych pacjentów z przypadkowo wykrytą cukrzycą. Objawy, jakie mogą pojawić się u chorego, związane są z typem cukrzycy (typ 1, 2) zależą od etapu, na jakim została zdiagnozowana choroba.

Cukrzyca typu 1 najczęściej dotyka młodych ludzi, u których objawy pojawiają się nagle, nasilają się w ciągu kilku dni, dając dość charakterystyczny obraz choroby. Objawy cukrzycy typu 1 to: bardzo szybkie chudnięcie (nawet o 10 lub więcej kilogramów w krótkim czasie 1–2 mies.), znacznie zwiększone pragnienie (kilka litrów w ciągu doby) oraz zwiększone oddawanie moczu, częste infekcje (np. angina), senność, osłabienie.

Spadek masy ciała jest także spowodowany rozpadem (katabolizmem) białek i tłuszczów organizmu. Dochodzi do tego w wyniku niedoboru insuliny. Ponadto dość często obserwowane są objawy dodatkowe:skurcze mięśni (najczęściej łydek), zaburzenia rytmu serca (uczucie kołatania), zaburzenia widzenia, zakażenia grzybicze (obejmujące jamę ustną oraz okolice narządów płciowych) i bakteryjne.

Objawy cukrzycy typu 2 to: częste infekcje bakteryjne oraz grzybicze (np. skóry), senność, osłabienie, czasami zwiększone pragnienie i oddawanie moczu (ale nie tak nasilone, jak w cukrzycy typu 1), oraz pogorszenie widzenia. U większości pacjentów z cukrzycą typu 2 trudno jednoznacznie ustalić początek choroby. Rozpoznanie stawiane jest zazwyczaj bardzo późno i dość często przypadkowo dlatego ta choroba jest tak groźna i stąd wynika jej niezdiagnozowanie u wielu Polaków. Często dopiero objawy ze strony uszkodzonych narządów wewnętrznych doprowadzają do właściwego rozpoznania.

Do zauważalnych objawów cukrzycy typu 2 zaliczamy także  wzmożone pragnienie, wielomocz, oddawanie moczu w nocy, zaburzenia widzenia, zmęczenie, osłabienie;

nawracające zakażenia grzybicze i bakteryjne (np. infekcje dróg moczowych); makroangiopatię (choroby dużych naczyń): chorobę niedokrwienną serca, zawał, choroby naczyń mózgowych (udar mózgu), choroby naczyń obwodowych (wysiłkowy ból kończyn dolnych); mikroangiopatię (choroby małych naczyń): uszkodzenie nerek (nefropatia), neuropatię (uszkodzenie nerwów obwodowych) objawiającą się: owrzodzeniami stopy, zanikiem mięśni.

Większość chorych na cukrzycę typu 2 jest po 40 r.ż. i obserwuje się u nich znaczną nadwagę lub otyłość (nawet w 85%), najczęściej typu brzusznego.

Źródło: Newseria Biznes, ABCzdrowie

1 Komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *